13 juli 2015

Kara Melek - Arafta (Şiir)

 
Kara Melek - Arafta (Şiir)
 
Bugünlerde ölüm soğuğu esiyor üzerime.
Çok ince sevdim seni, sevgini ört üstüme.
Düşen yaprak gibi sallanıyorum dar ağacında.
Gökyüzü senle maviydi, sensiz boyandı siyaha.
 
Ayrılığın mevsimi morg kadar soğuktur.
Sıcak olan ellerindi, o da artık yoktur.
Hüzünlü ruhum bedenimi kemirir durur.
Hücrelerimde yokluğunun çanları çalar durur.
 
Birkaç satır yazdım okursun mezartaşımda.
Gözyaşlarına hakim olamazsan toprağımı kokla.
Özlersen bileklerini kes, karışsın kanın toprağıma.
Olurda kan kaybından ölürsen, buluşuruz arafta.
 
12.07.2015
XKaRaMeLeK38X

Geen opmerkingen:

Een reactie posten