Arafta

Bugünlerde ölüm soğuğu esiyor üzerime
Çok ince sevdim seni sevgini ört üstüme
Düşen yaprak gibi sallanıyorum darağacında
Gökyüzü senle maviydi sensiz boyandı siyaha

Ayrılığın mevsimi morg kadar soğuktur
Sıcak olan ellerindi o da artık yoktur
Hüzünlü ruhum bedenimi kemirir durur
Hücrelerimde yokluğunun çanları çalar durur

Birkaç satır yazdım okursun mezar taşımda
Gözyaşlarına hakim olamazsan toprağımı kokla
Özlersen bileklerini kes karışsın kanın toprağıma
Olur da kan kaybından ölürsen buluşuruz arafta

12.07.2015
XKaRaMeLeK38X

Geen opmerkingen:

Een reactie posten