Tarumar Ruhum


Kelebek gibi hayata karşı çok erken yenildim
Yorgun kanatlarla uçarken gökyüzünde kayboldum
Şimdi tarumar ruhumu bedenimden ayırma vakti geldi
İçimi kabristana çeviren duygularım ölüm kadar sertti
 
Günden güne kavruldu yürek denen et parçam
Bir alev topuna dönüşen gözbebeklerimdi yanan
Dünya döndükçe insanlar çoğaldıkça azaldı
İnsansızlık virüsü sarınca dünyayı savaşlar çoğaldı
 
12.11.2015
XKaRaMeLeK38X
 
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder