Can Yakıcı Sözler

Kaç intihar yeter içimdeki seni öldürmeye..

Hali vakti yerinde bir yalnızlık benimkisi.
Keder elden, yaş gözden geçinip gidiyoruz..


Zamanla alışıyor insan.
Bende alıştım, yok olan varlığına..


Ve bir gün,
yaşam belirtisi ararken gözlerimde,
bir yabancıya rastlarsın..


Sanki gittiğinden bu yana zaman geçmedi hiç,
nedense ölmedik hiç..


Çok derin yaralarımız var,
tedavi etmeye çalıştıkça daha da acıyan..


Beni unut dediğin günden beri arıyorum hafızamı..

Dökmeye gerek yok içimi,
zor sığdırdım zaten..


Özlediğin birini görememek, çok acıtıyor..

İçim öldü, ben hâlâ ölemedim..

Ağlayamıyorsun ama içini sel basmış.
İçin deprem, için katliam, için kıyamet..


Arada bir çözüp salacaksın ruhunun iplerini.
Yoksa çekilecek gibi değil hayat dedikleri..


Paranoyağım ben.
Gördüğüm her taşın içinde bir kalp,
her kafanın içinde bir beyin var sanıyorum..


Sıcağı sıcağına anlamıyor insan gittiğinin acısını..

Ona gülmeyi ben öğrettim, o başkasına gülmeyi tercih etti..

Geçmiş acı verir, gelecek komada..

Ve bağırdı annem tam kapıdan çıkarken.
Yüreğini ört yavrum, insanlar soğuk üşürsün..


Büyümeyi bıraktığınızda ölmeye başlarsınız..

Az kaldım bitiyorum. 
Ve az yaşamak çok ölmekten iyidir biliyorum..


Gökyüzü bazen içime doluyor..

Gülmeyi özledim, beklerken ölmeyi..

Yüksek dozda acı çekiyorum..

Beni mutlu eden her şey yasa dışı.
Sevdiklerimi kaybettim, sardıklarımı içiyorum..


Sonra herkes sevdiğine kavuşacak dediler,
başladık ölümü beklemeye..

Bir gün sende seveceksin, seni sevmeyeni..

Aklın bende değilken kalbimde senelerce seni taşımışım.
Dünyanın en büyük yükünü taşıdığımı sensizlikten delirince anladım..

Duygularım anestezi altında.
Her şeyi görüyorum, her şeyi duyuyorum
ama artık hiçbir şey hissetmiyorum..

Ben onun başkasını sevişini bile gördüm,
kimse bana acıdan bahsetmesin..

Bin bir gece sayıklayıp durdum adını sarılıp yastığıma.
Bastım çığlıklarımı gözyaşlarımı kabuslarımı..

Anlatamıyorum nasıl bir durumda olduğumu, galiba yaşamıyorum..

Yok muydu taş kadar değerim,
bassaydın yüreğine..

A’dan Z’ye kadar sayamam,
çünkü ‘O’ dedin mi biterim ben..

Gece olur, kapılar kapanır, sürgüler sürülür.
Kahkahalar dışarı sızarda, kederler hep içerde kalır..

Ateşten yaratılmamıştı ama can yakmayı iyi bilirdi..

Kendine iyi bak, çünkü ben beceremedim..

Ne kadar da zormuş yokluğuna sarılmak..

Aklımdan çıkmıyor.
Aklım çıkıyor, o çıkmıyor..


Bazen aşk derinlere götürür seni.
Son bir nefes k'alır, vermezsin geri..

Bana demiştin ya sonum sen ol diye.
Yazık hale bak, seni en son onla gördüm..

Hayat şartları ağırdı, üstelik sen de yoktun.
Soğuktu, üşüdüm, düştüm, güldüler.
Kanayan yaralarımı gösterdim, seni gördüler..


Dokunsalar ağlarım demiştim ya hani, yanılmadım.
Sana kim dokunduysa, ben ağladım..

Ve sen beni kaybetme konusunda hep kazandın..

Bir gün olur da benimle yaşamak istersen,
ölüme terk ettiğin yerdeyim..

Özledin mi deseler düşünmeden hayır derim.
Düşünürsem sesim titrer, gözlerim dolar kitlenirim..


Öyle bir sevmişsindir ki,
onun sana bıraktığı yalnızlığı bile
kimselere vermezsin..

Kelimeler susuyor dudaklarımda.
Gece suskun, yıllar yorgun.
Bir de yüreğimde kanayan yokluğun..


Bu şehirden her gidişinde şehri sanki ben uğurluyorum.
Sen benden gideli çok oldu ama ben sana hala el sallıyorum..


Artık yüzümü güldürsene hayat.
Belki gamzelerim vardır..


Ve sen bugüne kadar yaşattıkların için sağ olsan da,
bir daha asla sol'um olmayacaksın..


Ölülerde sanıyor ki diriler yaşıyor..

Peki ya sevdikleri toprağın altında olanlar ne yapsın?

Hepsini unutmak için sonsuz bir uykuya ihtiyacım var..

Yaşarken ölmek de neymiş.
Severken unutmak için çırpınmanın yanında..


Olur da üşürsen, beni nasıl yaktığını hatırla..

Kiminin hayatı iki renkten ibaret,
kaderin siyahı, kefenin beyazı..

ben hep kötüyüm,
nasılsın diye soran sen olmadıkça..

İntihar etmek günahtı, bende içimde astım seni..

Sigara içmeme hiç gerek yoktu.
İçimi yakan, ciğerimi çürüten biri zaten vardı..

Yine beni ağlatıyor hayat, gecenin bilmem kaçında..

Söylesene neden hep sana çarpıyorum?
Aklım mı dar, yoksa her yerde ''sen" mi var?


Uyuşturucu gibisin.
Bıraksam kafayı yiyorum,
bırakmasam günden güne ölüyorum..

Sen benim hiç bilmediğim bir yerde uyuyor,
ben senin hiç bilmediğin bir yerde ölüyorum..


Uyuyarak birkaç saat kurtulmak istiyorum şu hayattan..

Beni soran olursa, hayal kurarken öldü dersiniz..

Ne kırabileceğin bir kalbim,
ne de yakabileceğin bir canım var şimdi.
Ziyan edebileceğin hiçbir şey kalmadı bende..


Çok şey oldu.
Hiçbir şey olmamış gibi beni hissiz bırakan..

Bir gün sever diye, her gün ölmekti bizimkisi..

Sebep olduğun yaraları iyileştirmeye gücün yetmez.
Gelme!

''Özledim'' diye yazarım.
Sen bir solukta okursun.
Ben sızı sızı, harf harf,
satır satır, uzun uzun,
içimde yaşarım..

Yazık sensiz geçen zamana.
Anlamsız, soğuk ve donuk.
Yaşanası değil, bana ait değil..


Biraz eksiğim, biraz fazla.
Biraz yaşıyorum, biraz ölüyorum.
Biraz gülüyorum, fazlasıyla acısı çıkıyor..

Keşke her şey "tamam geçti"
cümlesi kadar basit olsaydı da,
geçmeyenlerin enkazında yaşamaya alışmasaydım..

Hiç mi gelmedi aklına yaşarken öldürdüğün günlerim?
Peki ya hiç mi dizilmedi boğazına vicdanına sızmayan gülüşlerin..

Defalarca hastanede açtım gözlerimi.
Serumlar sadece kanı temizliyor.
Bilinçaltı aynı..

Ruhumu asacak kadar canımı yaktılar..

Ne kadar yazabilirsin mısralara,
kaderin sana yazmadığını..

Söylesene kaç yalnızlık eder,
bir daha geri gelmeyişin..

Sonra bir fotoğraf çıkar karşına,
bunca zaman unuttuğunu zannettiğin
tüm inancın diz çöker hasretin karşısında..

Biliyormusun dedi kadın.
Sen bana babamı hatırlatıyorsun.
En az onun kadar umursamaz,
bir kere bile içten sarılmayacak kadar ruhsuz..


Yalnızlık değil benimki, her şeyden vazgeçmişlik..

Yaşattıklarının Allah tarafından sorulacağı huzuru içerisindeyim..

Hiçbir kış, yanan bir kalbi,
söndürmeye yetecek kadar,
soğuk geçmiyordur..


Geriye dönüp bakamıyorum.
Benden hiçbir şey, senden çok şeyler kaldı..

Yüreğime yağmurları yağdırdığımdan beri,
şimşekler gece gündüz acı veriyor bana..


En zoruda ne biliyormusun.
Canım dediklerinin, can sıkıntısına can vermesi..

Ne vardı omzun başıma yastık,
yüreğin üzerime yorgan olsa..

Şimdi gökyüzü mavi olabilir, gri olabilir,
umrumda değil. Onsuz hepsi vakit kaybı..

Öyle kolay değil gitmek, birbirimizi öldürmüşlüğümüz var..

Kaç renkte ağladıysam da,
sevdiremedim kendimi o kahrolası yapraklarında sana.
Sen bir sevmiyordun, bütün papatyalar ölüyordu..


Artık ayrılıklar acıtmaz beni her türlüsünü tattığımdan.
Ölüm üzmez öldürdüklerim ölümsüz olduklarından..


Ben öyle birini sevdim ki, bir nevi intihardı.
Kirpiğine düştüğüm gün ölümüm başladı..

Şimdi öyle bir yerdeyim ki;
bir yanım mavi yosun, bir yanım ölüm pahası..

Seni görünce aynı yaştayız hayatla, görmeyince ölümle..

Kalbim sana dönen yorgun bir semazen.
Eğer senden vazgeçersem, cehennemden kalksın cenazem..

Çok mu dertsiz duruyorum uzaktan bakınca?
Çok mu kalender sandınız dert anlatmayınca?


Ve sonra değişir hayatlar.
Biri bu geçmişi başka biriyle aklar,
biriyse kabre saklar..


Biz artık ölemeyecek kadar yorgunuz.
Birkaç yırtık kağıt ve hırpalanmaktan rengi solmuş
bir düş tek varoluşumuz..

Kendime gelmek istemiyorum.
Orada hep sen varsın..


Sonra bir çocukluk edersin, ilk gözlerin yaşlanır..

Sen arkanı dönüp gidince ben nefes alamadım..

Onu hep affettim, çünkü hiç gitmesini istemedim..

Hiç dokunmuyor ki bana havanın soğukluğu.
Canımı çok yakıyor o çok sevdiklerimin yokluğu..


Şimdi ağrıyan yerim,
kalbim değil kolum olmalıydı.
Başını koyduğun zaman uyuşan..


Gittin diye ölmedim ama yaşamak da canımı yaktı..

Meğer ne zormuş.
Ciğerlerim gırtlağına kadar kokunla doluyken,
başka şehrin havasını solumak..


Sorun tutunacak dal kalmaması değildi.
Tutunacak hâl kalmamasıydı..

Hayallerimi çaldın, bir başkasına sattın.
Ben geleceğini düşlemekten, geleceğimi yaktım..


Sen değilmisin kürek verip aşkı gömdüren?
Fakat unuttuğun tek şey beni gözlerine gömdüler..

Sana tutunduğumdan beri,
farkında değilim nereye savrulduğumun..

Gizleyin beni.
Örtün üstüme papatyaları.
Hiç halim kalmadı..


Çok üşüdüğümden olsa gerek,
canımı yakanın dibinden hiç ayrılmadım..

Yara üstten kapanır, sızı içerden dinmez..

Derdim oldun, haberin yok..

İyileşmiyor, sadece susmayı öğreniyor yara..

Her sokağından ayrı bir cenaze kalkıyor yüreğim.
Hepsinin mezarında ben yatıyorum..


Acısını yediğim bu hayatın, tatlısını kimseye ısmarlamam..

Mesele sensizlik falan değilde,
hani o huzur bulduğum gülüşün yok mu?
Yok işte!


Acılardan bir türkü düşünce yüreğime,
yetmiyor sevda sözleri yaralanmış ömrüme..


Ben ölüyorum galiba, canım yandıkça..

Acıyorum seni seven kalbime..

Ah ne acıdır;
o toz konduramadıkların için,
toz kadar değerin olmadığını anladığın an..


Moru seviyorsun diye gözaltlarıma taşıdım..

Şimdi ölsem, kimsenin uykusu değişmez..

Gelme üstüme hayat.
Bu beden kaldıramaz!
Yükünden fazla acı alamaz..

Canımı yaktığın hiçbir gece üşümedim ben..

İnsan her şeye alışıyor da,
varlığına alıştığının yokluğuna alışamıyor..


İçimde yarım kalmış bir konuşmanın üzüntüsü vardı..

Kulaklarına sahip ol.
Çizmesin şarkılarım yüreğini..


Ebediyen sevilmek vardı aklımda.
Unutulmak düştü payıma..


Ne gözü karasın gece.
Korkusuzca geliyorsun yanıma.
Yalnızlık kokan bedenime,
bir kurşunda sen atıyorsun..


Sana açılan bütün kapılarda sıkıştım ben..

Dünyaları önüme sermene gerek yok.
Ağlatanlara inat, yüzümde mutluluk ol yeter..

Aşkım olma sen benim, canımın içi ol.
Çünkü aşka kıyıyorda insan, canına kıyamıyor..

Ne güzel bir mezarlıktı senin gözlerin.
İçine girmekten korkmadığım, ölmeye doyamadığım..


Ve sen bitmiş bir kitabın, ölmüş bir karakterisin..

Sevilmiyor olmanın çaresizliğinden sağ çıkar da herkes.
Sevildim sanmamın düşüşünden kurtulamaz kimse..


Cehennem damlıyor seni sevdiğim şehre.
Ne çok acı var payımıza düşen..


Elimizde mutluluğun tablosu yerine kültablası kaldı..

Unutmak kolay bir şey olsa,
dünya da bunca deli olmazdı..

Ben sigara da içmem.
Yakacak tek bir şeyim vardı,
o da yüreğim oldu..


Tebessüm ederek anlatıyorsun,
canın hiç yanmadı sanıyorlar..


Acı, beni ikinci bir ten gibi sarmış..


Kimse bilmez içimi.
Sanırlar ki dilimdir kalemimdeki.
Oysa yazsam ne buralara sığar,
ne de akıllara kalbimdeki..


Uğruna öldüğüm adam, cenazeme gelmedi..
 

Bu kadar kolay silinebileceğimi bilseydim,
hayatta yapacağım en son şey sevmek olurdu..

Yüreğim ol ki, durduğunda bende öleyim..
 

Sigara dışında yanan şeylerde vardı,
ama elimle söndüremiyordum..


İnanmıyorum kalbimin attığına.
Sensizlikten kendini sağa sola çarpıyor sadece..

Hani şair demiş ya;
giden kaybedendir.
Peki şair sen bilirmisin,
kalan ne haldedir? 


Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım.
Her yere aitmiş gibi davranırlar..

Sol bazılarında nota olabilir ama, bizde yangın yeri..

Camda iz olduğu zaman silersin geçer.
Ya canda iz olduğu zaman ne yaparsan geçer?


Sana gözyaşımdan bir ev kurdum, tek bir odaya sığamadın..

Gittiğin gece, havada bulut yoktu.
Fakat kaldırımlar hiç bu kadar ıslanmamıştı..


Çok zalimsin ey gece!
Tenleri üşütürken, canları nasıl da yakıyorsun..


Islana ıslana gönlünden sessizce geçiyorum..
 

Yüreğin almıyorsa beni, deniz alır bedenimi..

Sigara gibi davran bana.
Bu son de söndür.
Sonra dayanamayıp tekrar yak..


Başkaları tarafından kullanılmış mutluluklar giyindim hep.
Kiminin düşleri eskiydi, kiminin gülüşleri..


Nasılsın diye sorma bana, anlatamam.
Birini çok sevmek gibiyim..


Hele birde şu kahrolası akşamların
üstüne çöküp, hatıraların canlanması yok mu?
Düpedüz ölüyorsun işte..

İyiyim desem inanır,
öylesine yabancıyız birbirimize..

Sen giderken,
adımlarının şiddetinden bütün şehir titredi.
Fakat bir tek benim yuvam yıkıldı..


Öyle veda edilmez adam!
Diyerek hayata gözlerini yumdu kadın..


Böyle bitmemeliydi diye düşünmekten,
hiçbir şeye başlayamıyorum..


Yıllar sonra gecenin bir yarısı,
bir şarkı ıslatıyorsa hala yanaklarını,
geçmemiş demektir, geçmişin yarası..

Seni asla bırakmayacağım diyenler olacaktır.
Sigara yak, gülümse ve yolu göster.
Bu yol öyle diyenlerle dolu de..


İnsanlar ne yaşadığımı bilmeden konuşuyor..

Bizim canımızı yakanlar, başkasının canına yandı..

Nasıl olur da oksijenden daha fazla ihtiyaç duyulur bir insana..

Keşke beni dünyalara değişseydin de,
insanlara değişmeseydin..


Yerime koy kendini.
Hak ediyorsam "eyvallah"..


İçim acıyarak söylüyorum; yakışmadın sevdama..

Sana inanan yerlerim çok ağrıyor..

Sen benim en derin yaramsın.
Kabuğun düşse izin kalır..


Bir kadının kirpikleriyle çizdiği gözyaşı haritasına,
adamın kuramadığı cümledir şiir..


Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı.
İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum..


Ah arkasızlığımdır sırtımın üşümüşlüğü.
Başımın öne eğikliği,
can dediklerimin yüzündendir..


Yanarak ölmekten daha kötüdür, yanarak yaşamak..

Adını bırak, baş harfini görünce sol yanım sızlıyor..

Sigara öldürür diyorlar.
Ama yaşıyor musun diye soran yok..


Az içmeyi ve az sevmeyi beceremiyorum..

Başkasına dokunsam, üşüyecek gibiyim.
Sen hiç üşüdün mü, benden sonra?

 

Gidememektir aşk.
Ne ona, ne de ondan.. 


Seninle ilgili hayaller kurmayı bende istemezdim,
ama oyuncağından vazgeçemiyor çocuk..


O bana sevdiği kadını anlattı,
ben de sevdiğim adamı dinledim..

 

Gözyaşı değildi yanağımdan geceme düşenler.
Ayrılığın ıslak imzalarıydı..
 

İyi ki varsın"ları biriktirip sigaraya yakıyoruz..

Bir daha hiç göremeyeceğimiz
insanların anılarıyla dolu içimiz..

Bazen kalbimde ki acıyı,
yüzümdeki gülümseme bile kapatmıyor kahretsin..


Çok uzaklara gidelim demişti.
Beraber sanmıştım, birbirimizdenmiş..

 

Ciğerimden yanıyorum ben, bu defa başka.. (Sezen Aksu)

Aşkın yaşı yok derler,
bunca insanın gözünden dökülen ne?


Tüm gökyüzü sığmış gözlerine, bir ben yokum..

Ölümden sonraki hayat gibiydi sevgisi.
Görmedim ama hep inandım..


İnsanlar geliyor geçiyor.
Kalbimde öyle bir durak var ki,
hiçbiri orada durmuyor..



Sesimdeki çaresizliği anlamayın diye sustum..

Öyle bir anda üzecekler ki seni;
işte o zaman aklına ben geleceğim, yanına başkası..


Yokluğun cehennemin öbür adıdır.
Bunu bir sen biliyorsun, bir de tükenen ciğerim.
Sen gelemiyorsun, ben ölemiyorum..



Biz ki; acının geceye düşenini de biliriz,
gündüz yaşananını da, arafta kalanını da..

Siz hiç ağlayarak uykuya daldınız mı?
O geceleri unutmayın, o geceleri size yaşatanı da..


Önce babam terk etti, sonra sevdiklerim..

Neyin var diye sorduklarında;
sağ'ımda çayım, sol'umda acım var diyorum..


İçimdeki acıyı tarif etmek,
o acıyı çekmekten daha zor..


Gün batımları, insan yüreğine gömülen kişilerin hıçkırıklı gidişleridir..

Harcanıp giden bir ömrün ağrısıdır bu.
Beklediğim yok, bekleyenim yok.
Gidenim var, gidemediğim var..


Sen üzüntüden saçlarını kestirirsin, ben sinirden yoluyorum..

Saymadım "gözlerimin" kaç kere boğulduğunu,
"düşlerimin" kaç meçhulde yok olduğunu.
Bir gidişe kaç defa öldüğümü sayamadım..


Yanarak soğuduk her şeyden, bizi alevler üşüttü..

Sokak lambaları umudunu kesti.
Yanan bir benim bu saatte..

Canın yandığında koştuğun kişi de canını yakınca,
nereye gideceğini bilemiyor insan..


Ve hayat "başın sağ olsun" cümlesine sığacak kadar kısaymış.
Bazıları yüreğimin uçurumundan atlayıp, içimde ölürken anladım..


Bir kanser gibi gel,
bütün vücuduma dağıl ama beni öldürme..


Beni düşürdün ama sana bağlılığım,
ayakta kalmak meselesi değildi,
hayatta kalmak meselesiydi..


Her şey ansızın başlar.
Sonra her an sızın olur..


Herkes sever, biz ölürüz..

Yerin üstündeki kadar, altında da sevdiğimiz insanlar var..

Yaşatmaz beni içimde yanan bu yangın..

Biz cehennemi beklemedik, dünyadayken yandık..

Seni hayran hayran anlattığım insanlardan utandım..

Gözlerini gülümsetecek kadar sevdim.
Ve gözlerimi ağlatacak kadar..


Çıkartın tabuttan, gözleri olmadan edemem..

Onu bir ömür sevebilecek bu kalp,
ona bir adım daha atamayacak kadar yoruldu..


Nerdeyse birlikte ölüyorduk.
Şimdi selamlaşmıyoruz bile
cümlesinin ağırlığını kaldıramıyorum..


Sonra sustuk ikimizde ve unuttuk.
O beni, ben herkesi..


Tek seni suçlamıyorum, ikimizde yanlış yaptık;
sen sevdiğini söyleyerek, ben sevdiğine inanarak..


~√V''^√~√V^√V'^~----------
Bu çizgi düz olduğunda;
insanlar sizi aniden sevecek..


Gözü açık, canı yanan bir beden bıraktın ardında..

Değmez derler, yangını uzaktan izleyenler..

Hangi açıdan baksam nedenimsin.
Hangi acıdan baksam sebebisin..


Elveda yüreğimin sızısı,
aklımın zehirli kuyusu,
damarlarımda ki ölüm kokusu..
ELVEDA!


Görenler de bir şey yaptın zannediyor bana.
Oysa sen sadece sevmedin..


Sen daha iyi bilirsin Allah'ım;
insanın içi mi, içinde taşıdığı mı,
yoksa içine attığı mı cehennemdi?


Görmediğin, sormadığın gibi halim.
Kalabalığım öldü, yalnızlığım sağsalim..


Vasiyetimdir; öldüğümde bir kez olsun yanıma gel.
Ellerin ellerime değmedi bari toprağıma değsin..


Sen giderken, adımlarının şiddetinden bütün şehir titredi.
Fakat bir tek benim yuvam yıkıldı..


Bütün ölümler erken,
her aşk kısa, tüm ayrılıklar uzun..


O kadar doluydu ki içim o akşam.
Düşünmeye kalkarken bir vazo kırdım aklımda.
Kırıkları kalbime battı.
Bende oturdum ağladım..


facebook Instagram twitter youtube

2 yorum:

  1. çok güzel sözler neredeyse hepsini yaşadım sanki arada benmi yazdım dıyorum başarıların devamını dılerm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tsk ederim kardesim, herkesin duygularina tercüman olmaya çalisiyoruz, herkes bir parça bu sözleri yasamastir. Yine de her seye ragmen hayat güzel eyvallah..

      Sil