Şizofrenik Sözler

Artık ruhumu uyutacak bir masal kalmadı..

Düşümde beni çağırıyordu ölüm, yormadım hayra.
Can kursakta ondandır bu zulüm, ha gayret öleceğim..


O yanındakine söylesene, seninle ölüme gelecekmiymiş..

Herkes bir parçamı alıyor hatıra diye.
Çöpçü çöpümü, dünya vaktimi ve ölüm beni..


Oysa ölünecek bir şey yokmuş.
Gidince sen, yaşanacak bir şey olmadığı kadar..

Beynimde susması için yalvardığım sesler var doktor.
Hafızamda bulanık cinnet manzaraları saklı..


Seni çok özledim diyemeyecek kadar yabancıyım artık sana..

Sınadım kendimi karşılıklı acıyla,
ben hep ölüme ve sana inandım..


Sende özlemişsin, öyle duydum.
Öyle değilse bile, öyle umdum.
Hatta sağırdım ben uydurdum..

Arkanızdan oyunlar oynanır ama siz hiç çocuk sesi duymazsınız..

O kadar yoktun ki, varlığına inandım..

Aklıma gelmek zorundamısın,
en içten kahkahalarımın ortasında?


Bilirsin, uzun vadeli bir intihar teşebbüsüdür umutsuzluk.
Bilirsin, ölememek, ölmekten daha ağır değildir..

Çığlıklar kopuyor içimde,
ben hâlâ yetenek sanıyorum susmayı..


Bir gün karşılaşırsak;
yanında bir kadın, elinde bir çocuk.
Beni görmemiş gibi yap,
ben ölmemiş gibi yapacağım..

Öfkemi bağışla yüreğim.
Suskun kanamalarım var ceplerimde..


Kuru sıkı tebessümler, ölüme sevdalı..

Geceye teslim edeceğimiz uykusuzluğumuz olacak,
ve aynı yastığa baş koyacak can sıkıntılarımız..


Bugün de seni düşünerek kapıyorum hayatın ışıklarını..

Bugün gene midem kelebek mezarlığı..

Kalk biraz yürü mezarlığa doğru,
ve beni oralarda kaybetmişsin gibi davran..

Bizim aramızda yollar mesafeler yok ki,
kapkaranlık bir toprak, biraz su, beyaz bir kefen,
ve acı bir geçmiş var..


Morfin bağımlısı zihnimi, paranoyak cesetler kurcalar..

Elimden gelenin fazlasını yaptım, elimden giden için..

Sevdiğini haykırmak yerine, susarak ölenlerdeniz..

Biliyorum çıkıp geleceksin!
Ve ben asla ölmeyeceğim,
sırf sana hoş geldin demek için..

Uğultusu kafasında olana, sessiz oda yok..

Birdenbire yalnızlığa gömülüverdi gece.
Bir şeytan ne hissederse kendisini kâbe'de,
en az o kadar yalnızım bu gece bu şehirde..


Sensizlik nasıl anlatılır buralarda.
Say ki dirisin ama mezarında..

Çok değiştin diyorlar.
Öldüğüme inanmıyorlar..


Öldüğüm akşamında o günün;
sensizliği ayrı, beni ayrı gömün..

Ya sev ya terk et!
Çıkmazsan aklımdan bu akşam,

ben sabaha çıkmam..

Ben rüyamın yalancısıyım.
Gelmiştin, gördüm..

Gelme!
Soytarısını kaybetmiş kral kadar acın.
Ağlamak değil derdin, gülememekten muzdaripsin..


Doğmadan eskimişti ruhum.
Doğarken ağladıysam, bir ömürlük takatım kalmadığından..

Yaşadığıma ben inanamıyorum.
Varın öldüğüme de siz inanmayın..


Kiralık aşk yoktur.
Hiçbir ölü mezarından taşınmaz..

Acılarına şiir yaz, fıkra diye anlat.
Anlıyorlar..

Sen gittin ve herkes ölmeye başladı..

Narkozu biraz daha arttır doktor.
Susupta söyleyemediğim cümlelerim ağrıyor..


Kasıtlı sevmedim seni.
Azrail fısıldadı kulağıma;
"nasıl ölmek istersin" diye.
Seve seve dedim, o da seni seçti..

Kimliği belirsiz düşünceler çalıyor kapımı.
Kalkıp açmaya halim yok.
İntihar kılıklı bir adam soruyor;
daha bekleyecek miyiz?


Beni hiç sevmediler doktor,
iliklerime kadar hissettim hiç sevmediler..

Nefesim bile yoruyor.
Senden sonrası fazla mesai..

Bazı acılar kapılarını gece açar;
ki gece keşkeler mezarlığıdır ölen ölene..

Denize attım kalbimi, bedenimi.
Gazetelerde okursun ölüm haberimi..


İyi olmaya çalışmayın, iyileri üzüyorlar, iyileri delirtiyorlar,
sonra hiçbir şey olmamış gibi 'delirmiş bu' diyorlar..

Benim zamana bıraktığım bir ölüm var..

Sevdiğini sanıyorum, sevmediğini söyle bana..

Herkes bende ki durgunluğun farkında,
ölüm arkamda. Kim takar ölümü?
Hayatı onsuz yaşamak, ölmekten daha saçma..

Doktor, çocukluğuma in ve beni orada bırak.
Büyüdükçe daha çok acıtıyor hayat..

Yaşam diyordum, çoğumuz için uzun bir ölüm..

Kan kaybından ölmüyoruz.
Güvensizlikten, sevgisizlikten,
acıdan ölüyoruz..

Çok üzülüyorum, anlamıyorsunuz.
Hastane bahçesinde yatıyormuş gibi,
cebimde 25 kuruş kalmış gibi,
karnım aç gibi üzülüyorum..


Mutlu değilim iyiyim.
Aslında iyi de değilim, sadece yaşıyorum..

Nefesin kokuyor dedi.
Doğrudur dedim, içimde o kadar ölmüş insan var ki..

Aklımı kaçırana kadar her şeye kapayacağım kendimi.
Herkesle bozuşacak, kimselerle konuşmayacağım..

Kendimi acıya teslim ettiğimde hatırladım,
ölünmüyordu, hatırladım..


Eğer düşüncede öldürdüklerimiz hakikaten yok olsalardı,
yeryüzünde insan kalmazdı. İçimizde çekingen bir cellat,
hayata geçmemiş bir katil taşırız..

Kimsenin öldüğü yok, yaşadığı da.
Herkes biraz var o kadar..


Gökyüzünden attı ipi tanrı.
Gecenin kuytusunda astım ruhumu.
Etim toprak oldu, saçlarım yosun..

Acısı geçmeyecek hayatın biz tadına alışacağız..

Tek tek saç tellerime asıldı,
içimde öldürdüğünüz mutluluklar.
Hüznün rengi hep siyah değilmiş,
anladım çoğalınca saçlarımda ki beyazlar..

Şimdi anlıyorum.
Merasimi geciktirilmiş meftalarla dolu,
gassaları kör ve sağır, imamı dinden çıkmış,
bir minik kabristan gibi içim..


Daha nice depremler olacak.
Hepsi bir parça koparacak.
Göçük altı hayaller var.
Ölüleri kim toplayacak?

Ölü bir kadın da sevebilir bayım,
ama ölü bir kadın sevilmez, biliyorum..


Zaman su gibi değil kan gibi aktı.
Psikopat hayalet geride ne ölümler bıraktı..

Kendi yokluğumu hissedemeyecek kadar dalgınım..

İlaç şişeleri boş artık.
İpler çürük satılıyor,
ve sen gidince çok değişti bu şehir..

Kim öle kim kala.
Ben yokum, dünya sizler için..

Hayatıma çeki düzen verip,
sonra yeniden dağıtıyorum.
Psikopatım çünkü..

Sayıkladığım rüyalar var,
mabedine çelenkler bırakan..


Ölümü kokladım, yağmur öncesi doğan elveda'lar boşluğunda..

Beni bırakıp gittiğin gün,
saçından bir tel koparıp astım kendimi..

Bir parça ölüm oluyorum sonra.
Kendime bile yetmiyorum, son veremiyorum..

Ve delilik beni özgürleştirdi..

Her erteleyiş bir cinayettir,
ve ben fazlasıyla katil..

Tamiri imkansız ruhumun.
Bütün iyileşme umutlarını,
bir cinayetle sonlandırıyorum..

İçimdeki boşluğa büyük bir mezarlık kazdım.
Senli sensiz bütün hayalleri oraya gömüyorum.
Geleceğimizin başı sağolsun..

Öldüm ama hayattayım, tarifi çok zor..

İnsan hiçbir şey değildir, bir nefesten ibarettir.
Alıyorsa insan, alamıyorsa cesettir..

Yoksun ve tüm teselliler eksik.
Nasıl bir ölümse bıraktığın, hâlâ hayattayım..


Akıl kesici yaralarım var benim.
Sızısı ince, izleri derin..

Çünkü uyumak yaşamaktan daha güzel..

Olmazlara meylim var..

Düşlerimin mavisinde şizofreni bir deliyim..

Çünkü içim, makul bir saatte uyuyabilecek kadar huzura kavuşmadı henüz..

Bedenin tabut olmuşsa ruhuna,
nefes almaya çalışarak kimi kandırıyorsun..


Ölü toprağında açan çiçek gibiyim.
Ne koparmaya kıydılar, ne sevmeyi bildiler..

Halimi hatrımı sorma cevabım kalmadı.
Sende hatrım kalmayınca, yaşamaya heves te kalmadı..

İyi ol dediler, kötü nasıl olunur bilemeden.
İyi misin dediler, bir kere bile gerçekten nasılsın demeden..

Nasıl bir kazanç bu?
Yüreğimden verirken canımdan oluyorum..


Nasılsın diye sorma ceset gibiyim.
Ruhum sende bedenim kefende..

Gel beraber ölelim, gözüm arkada kalmasın..

Yaşadığını anlamayan birini, ölümle korkutamazsınız..

Beni incittiniz, hayatımın her yerine pis bakışlarınızdan bıçaklar soktunuz.
Beni kanattınız, oysa ben size hiçbir şey yapmamıştım..


Cehennem çıktı yola, kıyamet insanoğlunun vicdanında kopacak..

Bir gün çok zengin olursam,
çocukluk satın alacağım.
Büyüklük sizde kalsın..


Kafamın içini terk edeli çok oldu doktor.
Boşuna arıyorsun, kalbinden delirenler var.
Ondan da anlar mısın?

Zeki ve duygulu bir insanım ama
en olmadık yerlerde ortaya çıkan
bir psikopatın ruhuna sahibim..


Ölüm sıcaktı, elimle tuttum.
Canım yanıyor idi, toprakla örttüm.
Zamanla unuturum demişim.
Acıdan dediğim zamanı unuttum..

Tam ölürken akla gelen o soru;
kim için bu kadar çok yoruldum?


Bir gün gözlerimin ta içine bak,
anlarsın ölüler niçin yaşarmış..

Bir ölüye göre fazla nefes alıyorum..

Dokunmaya kıyamadıklarımız, intihar senaryoları yazdırdı bize..

Büyük bir uçurum, paraşütsüz atlanası bir boşluk.
Zevkime düşkün bir adamım
ve yerçekimi en ilgi çekici intihar metoduydu..


Hatırlayamıyorum.
Yaralandığımda gidebileceğim yer neresiydi?

İnsanlar yorgun.
Hayat tarafından cezalandırılmış.
Ya sevgiyle, ya da sevgisizlikle sakatlanmış..

Gülüşlerimi sayabilecek kadar mutluyum,
ve acıdan geberecek kadar üzgün..

Öldüm saydım sen gidince.
Oysa sadece kurumak için asmıştım kendimi,
göğsünde ki paslı çiviye.. 


İçimdeki mezarıma bir papatya bırak..

Eskiden ölü taklidi yaparak yaşıyorduk,
şimdiyse yaşıyor taklidi yaparak ölüyoruz..


Çok bir şey istemiyoruz ki biz.
Pembe panjurlu bir tımarhanemiz.
Bir de arkadan bağcıklı gömleklerimiz olsun.
O bana delirsin, ben de ona..

Acının zevke dönüştüğü o an,
kalbimde taşa dönüşmüştü..


Gülmekten ölmediğimiz için, ölmekten güldük belkide..

Akar gibi geçiyorum dünyadan.
Isınıp bakınmadan, sarhoş, sıkılgan, sırılsıklam..


Öyle birini seviyorum ki.
Varlığı ölüm, yokluğu kriz sanki.
Ve öyle bir baglandim ki.
Hayatımı ortaya koydum sanki..

Yüzümde kocaman yalandan bir Anti-Depresan gülümsemesi..

Kendimi uğurladım, vedalaştık, anlaştık.
Nasılsa otopside çıkmıyor kırgınlık..

Depremler oluyor beynimde.
Dışarıda siren sesi var.
Her yanımda susmuş insanlar.
İçimde ölen biri var..


Ölüyor işte insan.
Ha imamın sesinden sela ile,
ha sevdiğinin sözünden elveda ile..

Gücümün yettiği tek şey şuan kendi cinayetim.. 

Biliyorum ordan bakınca,
hiçbir şeyim yokmuş gibi görünüyor.
Lakin içim öldü ölüyor..

Kafam yasak bir bölgenin mayın tarlası gibi.
Her aklıma gelişinde patlıyor beynimde ki duygular..


Varlığınla hayata bağlayıp, yokluğunla öldürme beni..

Ben bembeyaz bir intiharın arkasına gizlenmiş duygusuz bir cinayetim..

Kokunla başlayan yaşam, ceset kokan bedenimle son bulacak..

Yalandan da olsa, bir günlüğüne öldürün beni.. 

Sen beni öldürmedin,
sen benim yaşamaktan korkmamı sağladın..

Senin gidişinle mezarlığa dönüştü bu şehir.
Her sokağına ayrı bir cesedimi bıraktım.. 


Bir yolu var ama annem çok ağlar..

Ölmedim ama durumum ciddiyetini koruyor.. 

Süreceksin namluya iki tane şiir;
biri onun, biri senin kalbine.
Ya ölsün, ya olsun..

En derinimde bir yerde yaşayan bir ölü'm var.
Tıpkı benim gibi; kefensiz, nefessiz, sessiz..


Kendi enkazıma darağacı kurdum ben.
Kimse yokluğuyla korkutamaz..

İçimiz acı, kafamız intihar.. 

İçimken içimde öldün.
Şimdi hangimizin başı sağ olsun..


Bir şeyler oldu, birileri öldü.
Üstelik cenazesi diğerleri gibi toprağa karışmadı.
sabah kalkıp insanların arasına karıştı..


Pasta falan üflemedim ama,
yıllardır dileğim aynı; ölmek..
 

Öfkeliyim çünkü çürümüş bir hayat yaşıyorum.
Sırtım iplere bağlı, etten bir kukla gibiyim.
Herkes eğleniyor, ben ölemiyorum..
 

En kalabalık olduğum yer, kendi içimdi.
Kendimle yuvarlanabildiğim en derin uçurum, içimdekiydi..

Bir ip gibi incelmiş boynum,
ve sonra öpmüşsün,
inceldiği yerden kopmuş.. 


Bazı ölüler, kalbi atan bedenlere gömülüdür..

Yaşlanana kadar sevecektim ben seni.
Eğer genç yaşımda öldürmeseydin beni..


Aradan ne kadar zaman geçerse geçsin,
duygular ölmüyormuş.
Ölen sadece zamanmış, bir de ben..

Birde fiziksel olmayan intihar var ki;
cenazen mezarlıkta değil, kafanın içinde..


Alışıyorum yavaş yavaş.
Yazmamaya, susmaya, içten içe ölmeye.
Her birine yavaş ve sızılı bir şekilde alışıyorum.
Ve bu daha çok acıtıyor..
 

İntihar edemiyorsak süsünü verelim.. 

Dünya görünmez oluyor ölüleştikçe..

Bize hep sızlayacak yaralar bıraktılar..

Zihnimde bir sürü yaratık, hayatımı emiyor..

Biz kopalı çok oldu hayattan..

Titanik gibi sürekli dibe batma isteği geliyor..

Yokluğunda dökülen yapraklar,
ayaklarımın önüne düşüyor basamıyorum.
İdamı hak etmiş bu sevdayı asamıyorum..


Her gün uğruna ölüyordum.
Oysa bu benim yaşama şeklimdi..

Her şeyin birazıyla yetinebilirim, "sen" hariç..
 

Hafızamı ateşe versem,
biliyorum ki içinden bir tek sen sağ çıkarsın..

Dudaklarımı iğne iplikle dikmek istiyorum.
Dökülecek bir kelimeye dahi tahammülüm yok.
Kulaklarımı da kesebilirim, işitmek beni mahvediyor.. 


Her şey o kadar çok üstüme geliyor ki,
nefesimi tutarak ölmenin karşı konulamaz cazibesine kapılıyorum..

Balık asmış kendini oltaya, intiharın böylesi.. 

Uyuşturucu, sigara ve alkol öldürür.
Tabii yaşıyorsanız..

Aklım başımda değil, kaybetmek üzereyim.. 

Mezarlar acıyla, benim zihnim ise mezarlarla dolu..

Kokun, kanserli ciğere yalın ayak depar attırır..

Gerçeklerin canı cehenneme!
Gittiğin de gerçek, dönmeyeceğin de..

Ölmek de sana benzer. 
Bir bakmışsın ki kalbimin o sesi, 
saçların gibi küt kesilmiş..

Hayatımın en güzel çağını, hayattan soğuyarak geçiriyorum..

Bazı insanlar içlerinde 'kalp' yerine 'mezar' taşıyor.
Anılarını, umutlarını, hayallerini, düşlerini gömmek için..

 

Benim için ölmüş olsa bile, hala mezarı kalbimdedir..

İyi ki üzdüler. Bir şeylerin farkına vardım,
insanları tanıdım, iyiyi kötüyü gördüm.
Sonra olması gibi davrandım, değiştin dediler..


Kafamın içi diyorum.
Hep toplum dışı düşüncelerle dolu..


Sihirbaz değiliz ama çok şeyimizi kaybettik;
hayale duman katıp, sahte gülüşü keşfettik..
 

Uzun yıllar sonra: "beni hatırladın mı?" sorusuna;
"gülüşüne aşık olduğum birini nasıl unutabilirim"
dediğimde canın yanmayacaksa git..


Baba, şu intihar fikri peşimi hiç bırakmıyor.
Beni lütfen anla..


Çünkü kendine dikkat et diyenler, kafana sıkıp gidenlerdi..

İyi günlere inanıyorsan yaşamak güzel şey..

Şimdi bütün iyi niyetlerimi, bir bir yargılayıp asıyorum..

Belki bir tabut değildik ama içimizde ölüm dışımızda hayat var..

Psikolojik bozukluğun var mı? Bende kalmamış da..

Ben seni sevmesine severim de,
kalbim ortadoğu gibi, sağ çıkamazsın..


Yeri geliyor gençliğini yakıyorsun, deli etmiş kendini diyolar..

Sanki yarın ölecekmiş gibi değilde,
dün ölmüş gibi yaşıyoruz..


Uyumak istiyorum bazı maddeleri kullanmadan..

İçimdeki mezarlık cehennem manzaralı.
Ölen bir daha dirilmiyor..

 

Acı çekiyorum.
İşim değil, içim bu..


İnsan sadece vücudunda durmaya dayanamadığı için ölebilir..

Birine sarılmam gerektiğinde; ışıkları kapatıyorum,
sigaramı yakıyorum ve külleri cesedime atıyorum..


Ruhum intiharı hissederken ben hiç ölmek istemedim..

Dünyaya başkalarının mutluluğunu izlemeye gelmişiz..

Kendimi herhangi bir yere ait hissetmiyorum.
Ne bir şehre, ne bir ülkeye, ne de dünyaya.
Yeryüzüne susmaya gelenler sınıfındanım..

İntihar etmenin affı olsaydı,
kaçımız yaşıyor olurduk?

Yaşarken kaybedilen organların, öldükten sonra nakli olmaz..
  
Zamanın ilaç olmasını beklemeye tahammülüm kalmadı benim.
Bana kendimi kandırmayı öğret doktor..


O öldü benim için diyorum sorulduğunda.
Aslında hep saklı durdu hafızamın morgunda..


Babamın bıraktığı yerden sarıl bana..

Siz giydiği ayakkabının markasını,
kolundaki saati falan incelerken,
ben yara izlerini merak ettim..


Bazen saatlerce yumrukluyorum bu duvarları.
Hissizleştiler ama hâlâ hasar alıyorlar, tıpkı ben..


Bırakın ölsün ruhunuz!
Ben düşüncelerimi susturmak için ölümü kullanıyorum..


İhtimallerin intihara çıktığı bir sokaktayım..

Her şeye rağmen gülüyoruz ama
gülerkende ciğerlerde bir orman yangını sürüyor..


Bir psikoloğun psikolojisini bozacak psikolojideyim..

Hani sen gittin ya.
Bir damla kanım akmadan ölmeyi öğrendim..

 

Sesinde hayat bulduğun insanın sessizliği ölüm gibidir..

İçim intihar etti,
bedenim ne zaman pes edecek merak ediyorum..


Mezarlıktan korkmamayı,
sevdiğin öldüğünde anlayacaksın..


Yaşıyorsak annemiz üzülmesin diye..

Tabut gıcırdamakta ve heves damakta..

Ve sen gittin.
Sanki şehrin minarelerinde sela'm okundu.
Sevmeyişin değildi beni öldüren.
Uzun zaman seviyormuş gibi görünmen
kanıma dokundu..


Ben hâlâ yeryüzünün sensiz katındayım.
Ne yer altı müsait bedenimi yiyip bitirmek için,
ne de üstü bana ait teniminsensiz nefes alabilmesi için..
Ölemediği için yaşayan insan da var,  yaşayamadığı için ölende..

Benim gibi eski bir depresan bağımlısına cennet ancak eczanedir..

'Unutmak en büyük zafer’ diyen insanlar gördüm,
çoğunu gece ipten aldığım..


Oysa bin kere ölmek istersin,
bir kere izin vermezler..


Bu dünyaya güzel şeyler bırakmak isterdim, intihar notları değil..

Ağlamayın.
İçim ölüydü zaten benim.
Gözlerimi kapatacağım sadece..

Nefes alan herkes yaşamıyor doktor..

Sensin şizofren, ejderhan yok diye beni kıskanıyorsun..

Çıkar boynundan at o ipi çocuk,
salıncaklar mı yok sana..


Ne çok güldük! Gül gül öldük!
Gerçekten gülmüyorduk ama gerçekten ölüyorduk..

Kısa tutun hikayemi;
severek öldü deyin yeter..
 
facebook Instagram twitter youtube

7 yorum:

  1. Her fotoğrafımın altına / üstüne bi tane bu sözlerden yapıştırıyorum. Daha fazlasını bekliyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sürekli yeni sözler ekliyoruz, takipte kalin..
      ilginiz için tesekkürler.

      Sil
  2. "Ben en sevdiklerimden bile nefret ediyorken kimse beni nefretiyle sınamasın"
    #Jack

    YanıtlaSil
  3. O ölürse bende ölürüm demişsin...
    Varsay ki öldüm peki sen nerdesin ?
    Büşra Demir

    YanıtlaSil
  4. Tam şizofrenler için sözler. Buraya ileride baya akın olur... :)

    YanıtlaSil
  5. BANA ŞÖYLE HAYAT ACISI KADER ACISI OLACAK AŞK DEGIL BANA SOKAKDA YATAN COCUK LAFLARI OLACAK BENIM CEKTIGIM ACILAR BUNLAR AŞK DEGIL

    YanıtlaSil